توزیع عادلانه درآمد از مهم ترین اهداف کلان اقتصادی کشورها محسوب می شود، نظریه پردازان اقتصادی در رابطه با تاثیر نابرابری درامد بر رشد اقتصادی دو دیدگاه متفاوت را ارائه می دهند، ومطالعات بسیاری در این رابطه صورت گرفته است که در برخی از مطالعات نابرابری درامد بر رشد اقتصادی تأثیر مثبت دارد ودر برخی دیگر اثر منفی می گذارد. در اکثر مطالعات موقعیت جامعه از منظر نابرابری درامدی با محاسبه ضریب جینی مشخص می شود. ضریب جینی بر مبنای درامد قبل از کسر مالیات و پرداخت اجباری است. از آنجا که مالیات ها به عنوان ابزاری برای بهبود وضعیت توزیع درآمد می باشند محاسبه ضریب جینی بر اساس درآمد پس از پرداخت های اجباری و مالیات ها می تواند امکان دسترسی به تصویر دقیق تری از توزیع درآمد جامعه و پیامدهای آن ایجاد کند. با توجه به تاثیر توزیع مجدد درامد بر نابرابری درامد، مطالعه حاضر به بررسی تاثیر توزیع مجدد نسبی بر رشد اقتصادی با بهره گیری از دادههای اقتصاد ایران در فاصله ی سال های1357 تا 1396 و با استفاده از تکنیک گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) می پردازد. نتایج حاصل از مطالعه نشان می دهد که توزیع مجدد نسبی تاثیر منفی ومعناداری بر رشد اقتصادی در فاصله ی سال های مورد بررسی دارد. بر اساس یافته های مطالعه با استفاده از شاخص توزیع مجدد نسبی، رابطه ی غیر مستقیم رشد اقتصادی ونابرابری تایید می شود. نتایج این مطالعه نشان می دهد که مالیات ها و پرداخت های انتقالی به عنوان ابزارهای توزیع درامد محرک رشد اقتصادی است. در حالی که بر اساس ضریب جینی متعارف، نابرابری درآمد منجر به افزایش رشد اقتصادی می شود. بنابراین ارائه سنجش مناسبی از نابرابری درامدی به درک صحیح تر و تدوین سیاست های کارامد در جهت برابری درآمد منتج می شود.

در این مطالعه به بررسی چگونگی رشد خودکار ترک به عنوان یکی از مسایل پیچیده عددی در مکانیک شکست پرداخته می شود. در این مطالعه برای فایق آمدن بر نواقص روش اجزای محدود استاندارد در مدلسازی ترک و رشد آن از روش اجزای محدود توسعه یافته (XFEM) استفاده شده است. در مطالعه حاضر از روش مجموعه تراز (LSM) مسیر رشد ترک در حالت مود مرکب مشخص می شود. همچنین برای مسائل دو بعدی صفحه ای با تعریف یک فضای کمکی، فاکتورهای شدت تنش با استفاده از انتگرال متقابل M که کاملا بر پایه انتگرال مستقل از مسیر J استوار است، محاسبه می شوند. همچنین اختلاف نحوه رشد ترک برای شرایط مرزی متفاوت نشان داده می شود. در این مطالعه رشد پایدار ترک خستگی با اعمال تعداد سیکلهای بارگذاری متعدد و با استفاده از قانون پاریس به دست آمده است. در انتها برای حصول اطمینان از نتایج آنالیز عددی، نتایج به دست آمده برای فاکتورهای شدت تنش و نیز مسیرهای رشد ترک با نتایج تحلیلی فاکتورهای شدت تنش و نیز نتایج آزمایشگاهی در رشد ترک مقایسه می شود.

در این پژوهش، اثر بارگذاری خستگی بر توزیع مجدد تنش های پسماند مکانیکی در نمونه های کششی فشرده بررسی شده است. آزمون های تجربی رشد ترک خستگی طبق استاندارد E647 برای نمونه های بدون تنش پسماند اولیه و هم چنین نمونه های دارای تنش پسماند مکانیکی انجام گرفت. برای بررسی ناحیه پلاستیک نوک ترک و هم چنین به دست آوردن پارامترهای مکانیک شکست از تحلیل المان محدود به کمک نرم افزار المان محدود آباکوس استفاده شد. نتایج بررسی ها نشان داد که تنش پسماند اولیه پس از چند سیکل بارگذاری خستگی، توزیع مجدد می یابد که نحوه توزیع مجدد آن وابسته به سطح تنش پسماند اولیه و دامنه بارگذاری سیکلی می باشد. مساحت منطقه پلاستیک نوک ترک نیز با شروع بارگذاری خستگی کاهش می یابد و پس از تعداد محدودی سیکل، اندازه آن پایدار می گردد. در آزمون های تجربی، عمر خستگی نمونه های دارای تنش پسماند مکانیکی کمتر از عمر خستگی نمونه های بدون تنش پسماند به دست آمد.

نتایج تحلیل رابطه تغییرات نرخ بیکاری و رشد اقتصادی (آزمون اوکان) در اقتصاد ایران در این مطالعه، نشان دهنده رابطه بسیار ضعیف و قابل چشم پوشی بین آنهاست. از سوی دیگر در دو دهه اخیر، ارتباط معنی دار بین رشد اقتصادی و رشد اشتغال از بین رفته و مقدار آن نیز به شدت تضعیف شده است که می تواند نشان دهنده پدیده رشد کم اشتغال و در دوره هایی نیز رشد بدون اشتغال باشد. در این مقاله نرخ بیکاری موثر تعریف و برآورد شده است که بازتابی از جمعیت فعال از دست رفته ی ملاحظه نشده در محاسبات نرخ بیکاری رسمی است. تحلیل رابطه بین تغییرات نرخ بیکاری موثر و رشد تولید ناخالص داخلی نشان می دهد عامل اصلی تغییرات در نرخ بیکاری در ایران، تغییر کاهشی نرخ مشارکت است نه تغییر افزایشی رشد اقتصادی.

زمینه و هدف مهم ترین مشکل تولید پروتیین های نوترکیب در سلول های پروکاریوتیک، اختلال در عملکرد این پروتیین ها به دلیل تغییر ساختار طبیعی آن هاست. هدف این مطالعه انتخاب بهترین مواد شیمیایی به عنوان ترکیبات مکمل بافر دیالیز، جهت اصلاح ساختار فضایی فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) نوترکیب است. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی، با بهره گیری از نرم افزارها، مواد شیمیایی مکمل مختلف انتخاب شدند. با افزودن این ترکیبات به بافر دیالیز VEGF نوترکیب، عملکرد این مواد در تاخوردگی مجدد پروتیین نوترکیب و ایجاد تمایز در سلول های پایه مزانشیمال به سلول های اندوتلیال، با روش فلوسایتومتری، ارزیابی شد. ملاحظات اخلاقی: این مطالعه با شناسه ARAKMU. REC. 1394. 199، در کمیته پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اراک، به ثبت رسیده است. یافته ها نتایج نشان داد که اضافه کردن آرژنین، سیستیین و DDT، باعث افزایش تمایز سلول های مزانشیمال به اندوتلیال می شود. با حضور آرژنین، سیستیین، DDT و NaCl، در بافر دیالیز، میزان شاخص های تمایزی اختصاصی (CD) مربوط به سلول های اندوتلیال (CD31/144)، در بالاترین میزان بود. نتیجه گیری حضورآرژنین، سیستیین، DDT و NaCl در بافر دیالیز VEGF نوترکیب، بیشترین تاثیر را در تمایز سلول مزانشیمال به اندوتلیال دارد.

جهت القای رشد مجدد کالوسهای غیر فعال شده و بررسی تنوع سوماکلونی در جو، 4 ژنوتیپ دو ردیفه و 4 ژنوتیپ شش ردیفه با مبدا ایرانی و ژاپنی از کلکسیون غلات گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران انتخاب گردید. دو هفته بعد از گرده افشانی جنین نارس آنها در محیط کشت موراشیگ و اسکوگ با 2 میلی گرم در لیتر 2,4-D کشت گردید. کالوسها تقریبا هر یک ماه در تاریکی و دمای 25 ± 1 درجه سانتی گراد واکشت شدند. بعد از اینکه کالوسها برای مدت لازم در محیط کالوس دهی واکشت شدند رشد آنها متوقف و آبکی و غیر جنین زا شدند. جهت بازگرداندن رشد مجدد کالوسهای جنین زا و باززایی، تیمارهای مختلف هورمونی، نوری (شدت، مدت) و سرمادهی بکار برده شد. که فقط تیمار سرمای 5 درجه سانتی گراد پاسخ مناسبی داد و در بین تیمارهای سرما، 15 روز سرمای 5 درجه سانتی گراد بیشترین میزان رشد مجدد کالوسهای جنین زایی و باززایی را باعث گردید و با استفاده از این تیمار تقریبا تمام توان جنین زایی در تمام ژنوتیپهای مورد مطالعه القا شد. برای بررسی تنوع سوماکلونی شمارش کروموزومی در کالوسهای 7-9 ماهه، 10-12 ماهه، 13-15 ماهه صورت گرفت که در بین ژنوتیپ های مورد مطالعه تفاوت چندانی مشاهده نگردید. ولی با افزایش طول زمان کشت در پتری، یوپلوئیدی و آنیوپلوئیدی افزایش یافت. ضمن اینکه بیش از 80% سلولهای دیپلوئید بودند.

این مقاله متدولوژی جدیدی برای تجزیه تغییرات فقر به دو اثر «رشد اقتصادی» و «توزیع مجدد» درآمد ارایه می دهد و سپس یک کاربرد تجربی از مدل ارایه شده روی آمار هزینه خانوار نواحی شهری و روستایی ایران ارایه می شود. نتایج مطالعه در ایران نشان می دهد که هر دو اثر «رشد» و «توزیع مجدد» به طور مستقیم در تغییرات فقط سهیم بوده اند؛ به عبارتی اثر رشد اقتصادی و کاهش نابرابری هر دو بر روند کاهش فقط مثبت بوده است.